Saltar navegación

Sintes controlados por voltaxes

Os primeiros sintetizadores controlados por voltaxe eran sistemas modulares. Un (ou varios) chasis aloxaban a fonte de alimentación e os módulos en si. As entradas e saídas dos módulos tiñan que interconectarse a través dun confuso enredo de cables parcheados para que o sintetizador crease algún son. Establecer estas conexións correctamente xa era toda unha arte en si mesmo, e obter unha configuración útil nos módulos requiría de certa experiencia. Nesta fase de desenvolvemento

 

Instrumentos exclusivos

 

1964 - primeiro prototipo dun sintetizador controlado por voltaxe de Robert Moog

 

 

A finais de 1963, o innovador estadounidense R. A. (Bob) Moog coñeceu ao compositor Herbert Deutsch, que inspirou a Moog para combinar en 1964 un módulo de amplificador e oscilador controlado por voltaxe con teclado, o primeiro prototipo dun sintetizador controlado por voltaxe. Esta colaboración co músico alemán alentou a Moog a estender a súa gama de módulos e a combinalos na totalidade de sistemas. Con todo, até 1967 Moog non chamou aos seus diversos sistemas mixtos sintetizadores.

Os logros de Moog fóronse estendendo na fala da xente e el, sempre disposto a escoitar as respostas dos seus clientes, continuou engadindo módulos á súa liña. O LP “Switched-On Bach”, de Wendy Carlos (1968), foi o responsable do gran avance dos instrumentos de Moog. O disco incluía sintetizadores modulares de Moog, e foi unha das primeiras gravadoras multipista do mercado. O éxito do álbum introduciu o sintetizador a unha audiencia máis ampla e fixo que o nome de Moog fose sinónimo dos seus instrumentos. Á espera de sacar proveito dos novos sons creados polos sintetizadores, para así lograr éxitos comerciais como o de Carlos, numerosos estudos, produtores e músicos adquiriron os sintetizadores modulares de Moog. En 1969, nas instalacións de produción de Moog, 42 empregados fabricaban dous ou tres sistemas modulares completos por semana.

É certamente curioso descobrir o sintetizador de Moog de 1967 era equivalente o studio di fonologia de milan 1960. Ademáis dende 1964 os seus instrumentos xa vdispoñían todos dun control de tensión por módulos

 

10 xeradores de son

1 xerador de ruido

1 filtro pasa-altos

1 filtro pasa-baixos

1 filtro pasa-banda

1 modulador de anel

1 reverberador

 

Robert Moog

 

 

1966 - Donald Buchla

Traballando de maneira independente, un enxeñeiro chamado Donald Buchla concibira e puxera en práctica o concepto dun sintetizador modular controlado por voltaxe. Isto coincidiu coa versión de Moog. Buchla tamén desenvolveu os seus primeiros instrumentos en estreita cooperación cos usuarios. A inspiración para o seu primeiro sintetizador proveu dos compositores Morton Subotnik e Ramón Sender, do San Francisco Tape Music Center. Aínda que comezou traballando con este instrumento en 1963, o seu debut público non se produciu até 1966. Por razóns de deseño, os instrumentos de Buchla distribuíronse principalmente a academias e músicos de vangarda, polo que nunca cultivaron a atención e o eloxio do público xeral alcanzado polos sintetizadores de Moog.

Don Buchlav creou instrumentos baseados no modelado de onda dixital. Un destes instrumentos, coñecido como o Touche, foi lanzado en 1978. Tiña 16 osciladores dixitais que poden ser combinados en oito voces. O Touche tiña capacidades extendidas de programación e a capacidade de transformar un son noutro. O compositor David Rosenboom traballou con Buchla e desenvolveu a maior parte do software do Touche. Rosenboom produxo un álbum en 1981 chamado Future Travel empregando principalmente o Touche e o Sistema de Música Buchla 300 Series.

O Buchla Touche

 

Don Buchla


A visión comercial de Robert Moog centrouse en investigar a posibilidade de desenvolver instrumentos que puideran ser comercializados a gran escala abaratando os costes de produción e simplificando o funcionamento 
Instrumentos compactos e baratos.

 

1970 - Modelo D Minimoog

Moog deuse conta de que estes sintetizadores modulares eran demasiado complexos e caros para un músico de categoría media, e por tanto non obterían gran éxito. En 1969, Moog colaborou cos enxeñeiros Jim Scott, Bill Hemsath e Chad Hunt para deseñar un sintetizador compacto, portátil, alcanzable e fácil de utilizar. Unha vez construídos tres prototipos, o Modelo D Minimoog apareceu durante o verán de 1970.

 

A diferenza doutros sintetizadores modulares anteriores, non era necesario (nin posible) que os músicos conectasen os módulos do Minimoog cando o crían apropiado. Todos os sistemas de circuítos de conexión dos módulos viñan integrados de fábrica. O tipo e o número de módulos tamén era fixo. Isto simplificou a fabricación de maneira considerable, e reduciu os custos de forma espectacular. Tras unha importante campaña de mercadotecnia, o Minimoog obtivo un éxito extraordinario. Sen alterar o seu deseño básico, vendéronse 13.000 Minimoogs até 1981.

 

O minimoog D

Pregunta Verdadeira ou Falsa

Pregunta 1

O sintetizador de Moog de 1967 era equivalente o studio di fonologia de milan 1960

Pregunta 2

Robert Moog construiu o primeiro sintetizador controlado por voltaxe en 1963

Pregunta 3

Don Buchla apresentou o público o seu sintetizador controlado por voltaxe en 1966

Pregunta 4

Tanto Don Buchla coma Robert Moog traballaban en estreita colaboración cos usuarios dos seus sintetizadores

Pregunta 5

Moog colaborou cos enxeñeiros Jim Scott, Bill Hemsath e Chad Hunt no deseño do Minimoog D de 1970

Pregunta 6

O Touche, de Buchal tiña 17 osciladores dixitais

Pregunta 7

O Moog de 1967 tiña 10 xeradores de son 1 xerador de ruido